คัยสนจัยอยากจะคุยกะคนติ๊งต๊องคนนี้ ..ก้อยินดีเสมอเน้วววว

เพลง จะได้ไม่ลืมกัน
ศิลปิน เบริด์ ธงไชย

ไกล...สุดฟ้าก็ไม่สามารถกั้นเรา แค่ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ แต่การ...ได้รักเธอ นั่นคือของสำคัญกว่าและมันมีค่ามากเกินกว่าสิ่งไหนๆ

ฉันขอสัญญาจะจำทุกเรื่องราว ไม่ว่าร้ายหรือดีสุขหรือทุกข์ใจ ฉันจะทบทวนเรื่องราวของเธอตลอดไป เผื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจจะได้ไม่ลืมเธอ

ปลาย...ขอบฟ้า กับระเบียงที่เราเคยนั่งมองท้องฟ้าด้วยกัน
ต้นไม้...ต้นนั้น จะดูแลรักษามันแทนความคิดถึงเมื่อเธอไม่อยู่ตรงนี้

ฉันขอสัญญาจะจำทุกเรื่องราว ไม่ว่าร้ายหรือดีสุขหรือทุกข์ใจ ฉันจะทบทวนเรื่องราวของเธอตลอดไป จะจำเธอไว้และรักเธอไปอย่างนี้

โปรดจงมั่นใจ ฉันขอสัญญาจะจำทุกเรื่องราว ไม่ว่าร้ายหรือดีสุขหรือทุกข์ใจ ฉันจะทบทวนเรื่องราวของเธอตลอดไป เผื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจจะได้ไม่ลืมเธอ

....จะได้ไม่ลืมเธอ....

>///////////////// <

....

หากต้องเลือก . . . หรือเป็นตัวเลือก
เคยมั๊ย . . . รักคนที่มีแฟนแล้ว
หรือ . . . รักคน พร้อมกัน 2 คน

ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว . . .
ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ . . . มารักเราบ้าง
ถึงจะรู้สึกผิด . . . ที่คิดแย่งเขามา
แต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก . . .
ไม่ผิด . . . หากเราจะรักใครสักคน
ไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้
แต่จงทำใจ . . . และเผื่อความเสียใจไว้ด้วย
หากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้)
ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ . . .

ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย . . .
แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิด
ถ้าผิดคงผิดที่เวลา . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป

คนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไป
ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . . หรือเลวบริสุทธิ์
ถ้า ณ วันหนึ่ง . . . เรารักคน 2 คน
และถึงเวลาที่เราต้องเลือก . . .จงปล่อยไปตามหัวใจ
แล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ . . .
เลือกคนที่ได้ใจเราไป . . . ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วย
เพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่ . . .
ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย

. . . เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจ . . . ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอ
แต่เสียใจแค่หนึ่งคน ดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน

. . . ไม่มีคำว่าสงสาร
ถ้าจะสงสาร . . . ควรสงสารตัวเองก่อน
ถามตัวเองซิว่า . . . คบด้วยความสงสาร
แล้วเรามีความสุขมั๊ย?
ไม่มีคำว่ายุติธรรม . . .
คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครอง
คนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละ

ชีวิตเป็นของเรา . . . จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร
เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)
อย่ารักใครทั้งหมด . . .
เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง . . . แม้สัก 1% ก็ยังดี

เผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจ
หากกล้าที่จะรัก . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ
ไม่มีความแน่นอนในใจคน

ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
ไม่มีความถูกต้อง หรือ ไม่ถูกต้อง
ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม
ไม่จำเป็นว่าใครมาก่อนมาหลัง
เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก หรือ ไม่รักเราได้
และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน

"คนรัก" ไม่ใช่สิ่งของ เขามีขา
และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก
แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ ความรัก...
มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน

....


คนที่เรารัก.....คือคนที่ใช่สำหรับเรา
แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี
แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้
แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข
แต่เวลาเราทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา
แต่ที่แย่กว่าคือ.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา"

คนที่เรารัก .......คือคนที่เราเพียงมองผ่าน
แต่เขา.......กลับมองเราอย่างใส่ใจ ดูแล

คนที่เรารัก .....คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก
แต่เขา.....กลับพยายามทำความรู้จักเรา

คนที่เรารัก .....คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย
แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

คนที่เรารัก ......คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาเราสุข
แต่เวลาทุกข์......เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

คนที่เรารัก .....คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง
แต่มีสิ่งหนึ่ง.....บอกให้รู้ว่า......"เขารักเรา"

....

สำหรับ ใคร ๆ ที่ยัง … "คบๆ กันอยู่"
เขาบอกว่า …สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิตคือ
การที่เราพบ และ รักใครสักคน จนสุดท้าย พบว่ามันไม่ใช่
และคุณเสียเวลาไปเป็นปี ๆ ให้กับคนที่คนที่ไม่คู่ควร
ถ้าเขาคนนั้นของคุณ ไม่ใช่คนที่ใช่เลยของคุณตอนนี้ แล้วล่ะก็ . .
จะมาเสียเวลาเป็นปี ๆ กับเขาทำไม ปล่อยเขาไปเถิด . . .

....

ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น
คือ........ความรัก

ถ้าคุณเศร้า เหงา คิดถึงเค้าอยากเจอ พูดคุย
คือ.........ความรัก

ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใคร ๆ ที่ไม่ใช่คุณ
คือ.........ความใคร่

อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียว ถ้าคุณเมามาย เค้าลูบหลังไหล่ ดูแล
คือ.........ความรักที่บริสุทธิใจ

ถ้าคุณเมามาย เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย
คือ..........ความใคร่จากเค้าของคุณ

ถ้าคุณเข้าหา แต่เค้าหนี...
คือ......... ความใคร่ ที่หมดเยื่อใยแล้ว

ถ้าคุณหนี แต่เค้าวิ่งตามมา
คือ..........ความรักที่ยังไม่มีจุดจบ

ถ้าคุณร้องให้ ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ
คุณคือคนโง่ และบ้า อย่างน่าอาย

แต่ถ้าคุณพอใจ...จงรัก และ มอบความรัก ให้กับเค้า
แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม
จงดีใจที่ได้รักซะวันนี้.. ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า
จงภูมิใจที่มีความใคร่ เสน่หา เพราะมันจะไม่ย้อนกลับมาหาอีกต่อไป....

....


ความจริงเกี่ยวกับความรัก

คนที่บอกตัวเองว่ามี “รักแท้” คือคนที่ไม่รู้จักคำว่ารักเลย

ถ้าความรักเปรียบเหมือนไม่บรรทัดที่ทั้งสองค้านมีเราและเขายืนอยู่ จงเดินเข้ากันในระยะที่เท่ากัน อย่าให้ความสมดุลของความรักต้องหักลง

ไม่มีสูตรใดบนโลกจะเอาใช้คำนวณว่าคนที่เป็นแฟน เรารักมากแค่ไหน

ความรักไม่ใช่ทุกในชีวิตมันเป็นแค่ประสบการณ์ถาวรในความทรงจำ

จุดอ่อนที่สุดของผู้หญิงในเรื่องความรักคือคิดมาก

จุดอ่อนที่สุดของผู้ชายในเรื่องความรักคือ การพยายามโทรจิตบอกเหตุผลแทนคำพูด

พื้นฐานของความรักที่ดีประกอบด้วยความเชื่อใจ ความเข้าใจ และการตัดสินใจ

....

....

ความหวัง เป็นเหมือนกำลังใจ
แต่มันก็จะไม่สมหวังเช่นกัน ถ้ามัวแต่หวังอยู่อย่างนั้น
แต่ก็ใช่ว่า เมื่อก้าวเดินตามฝัน หรือทำตามความหวังแล้ว
มันจะสำเร็จตามที่ใจต้องการเสมอไป
สำหรับบางอย่าง มันก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง
มันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้น มันอาจจะไม่เป็นอย่างนี้
อย่างที่เราต้องการให้มันเป็น
ไม่ใช่ว่าเราไม่ดี
แต่เป็นเพราะว่า เราดีไม่พอ
ก็ไม่ใช่อีกแหละ แท้จริงแล้ว
ก็เป็นเพราะ มันไม่เหมาะสมกับเรา
ไม่ใช่เราไม่เหมาะสมกับมัน
บางสิ่งบางอย่าง เมื่อเราเลือกที่จะเดินตามมัน เพื่อไขว่คว้าหา
ก็ต้องทำให้เราพบกับความผิดหวังอยู่เรื่อย
แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจบ
หรือหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
บางที ความมั่นใจ หรือการตั้งความหวังไว้สูงมาก
ก็อาจจะเป็นดาบที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราเองได้เหมือนกัน
แม้บางครั้ง ต้องพบกับความผิดหวังจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ก็อย่าถึงกับร้องไห้เสียใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ
หรือทำร้ายตัวเองทางอ้อมเลย

....

ความรักเหมือนกับ...
H2O ที่จำเป็นต่อชีวิต
หินผา ถ้ารักนี้มั่นคง
สายน้ำ ที่ไม่มีอะไรมาตัดให้สายสัมพันธ์ให้ขาดลงได้
ก้อนเมฆ ที่เราสามารถมองได้หลายรูปแบบ
ท้องฟ้า ที่จะอยู่กับเราไปทุกที่
แสงแดด ที่จะให้ความอบอุ่นกับเราเสมอ
อากาศ ไม่มีตัวตน(สัมผัสไม่ได้)
ต้นหญ้า ที่สามารถเกิดได้ทุกที่
ต้นไม้ ที่เราทั้งสองต้องดูแลและใส่ใจ(ด้วยรัก)
สายลม ที่จะมาอย่างพลิ้วไหวหรืออาจดั่งพายุ
ทะเล ที่สามารถจัดระบบนิเวศของมันเองอย่างสมบูรณ์
ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ คาดเดาไม่ได้ว่าจะเกิดเมื่อ ไหร่…

....

มันมีเหตุผลหลายอย่าง
ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน
เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้
บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก
และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา
ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา
แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่
เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา
มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ
ความหวัง เป็นเหมือนกำลังใจ
แต่มันก็จะไม่สมหวังเช่นกัน ถ้ามัวแต่หวังอยู่อย่างนั้น
แต่ก็ใช่ว่า เมื่อก้าวเดินตามฝัน หรือทำตามความหวังแล้ว
มันจะสำเร็จตามที่ใจต้องการเสมอไป
สำหรับบางอย่าง มันก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง
มันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้น มันอาจจะไม่เป็นอย่างนี้
อย่างที่เราต้องการให้มันเป็น

....

วันนี้..เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง
จนคิดว่าเราขาดไม่ได้.. แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป..
สักวันเราจะรู้ว่า..สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้..
เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่..ทั้งหมดของชีวิตเรา...

วันหนึ่ง..หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่
ที่เราคิดว่าเราพึงใจ..ปรารถนา..ต้องการ..ขาดไม่ได้
เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก...

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า..
ความผูกพันกับสิ่งใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ
อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตลุ่มหลง...
คิดเสียว่า.เราโชคดี.ที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก ความผูกพัน..

ก็เหมือนกับความรัก.. หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก
หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก
แต่ความผูกพันที่ว่า.ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเอง ไว้กับสิ่งนั้น..
เพราะคนทุกคน ย่อมผูกพันกับหลายๆ สิ่ง

เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ
ในยามเช้า..เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม
พออากาศร้อนหน่อย..เราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ
บางครั้งที่เราไม่สบาย..เราอาจต้องการน้ำอุ่น
ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ..ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ
ในเวลาที่แตกต่างกัน...ตามความเหมาะสม..
หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ
แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที.ในแก้วใบเดียวกัน..
เราก็จะพบว่า..แก้วใบนั้น..ก็จะร้าว..แล้วเริ่มแตก

ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา..
ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่ง..
ไม่ผิด ถ้าเราค่อย ๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง ให้กลับคืนในเวลาที่ควร
เพราะอย่างน้อยที่สุด..เราก็มีโอกาส..ได้ผูกพัน...
ซึ่งก็เหมือนเราได้มีโอกาส..ได้รัก นั่นเอง

....

ถ้ามีความรัก...ความอดทนก็จะมี
ยิ่งรักมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องอดทนเพิ่มขึ้น
แต่ถ้าต้องมีความอดทน ... ความรักก็เริ่มถอยหลังทีละนิด ทีละนิด
"ความรักไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ
ความอดทนก็ไม่ใช่ ความเห็นแก่ตัวเหมือนกัน"
แต่เมื่อใด.......ที่ รู้สึกว่า ความรักจืดจาง...
ความอดทนที่เคยมีก็มลายหายไปพร้อมๆ กัน
ความรู้สึกดีๆ ที่เรียกว่ารักก็จะไปด้วย
ต่อให้ทำดีแค่ไหน ความรักก็ไม่กลับคืนมา
ในเมื่อ ทั้ง "ความรัก" และ "ความอดทน" หมดไป
และถ้าเมื่อใด........ที่มีจำเป็นต้องจาก ทั้งๆ ที่ยังรัก
เพราะ "ความอดทน" กำลังจะหมด
มันยากที่จะเก็บซ่อน "ความเจ็บ" เอาไว้
แต่ไม่ยากที่จะเก็บซ่อนความอดทนไว้ภายใน.........
เพราะ...ถ้าเลือกที่จะรักต่อไป
ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บมากขึ้น
ทางเลือกที่ดีที่สุด...อาจไม่สวยงามนัก
แต่จากกันตอนยังรัก...ดีกว่าเกลียดกันแล้วค่อยจาก
การลาจากในวันนี้...อาจทำให้เข้มแข็งและพร้อมจะมี...
รักครั้งใหม่ที่สดใสกว่าเดิมก็ได้ ...มิใช่หรือ...
จากกันเพราะรัก ดีกว่าจากกันเพราะเกลียด.....

....

ความแตกต่างระหว่าง ”รัก” กับ “ชอบ”
ต่อหน้าคนที่เรารัก หัวใจเราจะเต้นรัว
ต่อหน้าคนที่เราชอบ เรารู้สึกมีความสุข
ถ้าจ้องหน้าคนที่รัก เราจะหน้าแดง
ถ้าจ้องตาคนที่เราชอบ เราจะยิ้มออกมา
ต่อหน้าคนที่เรารัก เราไม่สามารถพูดทุกสิ่งออกมาได้
ต่อหน้าคนที่เราชอบ เราเปิดเผยความเป็นตัวเอง
เราไม่สามารถสบตาคนที่เรารักตรงๆ ได้
แต่เรายิ้มและสบตาคนที่เราชอบตรงๆ ได้
เมื่อคนที่เรารักร้องไห้เราจะร้องไห้ไปกับเขา
แต่เมื่อคนที่เราชอบร้องไห้เราจะปลอบเขา
ความรู้สึกรักเริ่มต้นที่ดวงตา
ความรู้สึกชอบเริ่มต้นที่หู
ฉะนั้นถ้าเราจะเลิกชอบคนที่เราชอบก้อแค่ปิดหูก้อพอ
แต่ถ้าพยายามปิดตา รักจะกลายเป็นน้ำตา
และเมื่อเปิดตาขึ้นมาอีกครั้ง
เราจะได้รู้ว่าสิ่งที่เราเสียไปคือคนที่เรารักมากที่สุด

....